Ben ve benim gibi düşünen insanlar 23 Temmuz 2007 sabahı bir düşten uyandık.Vatanımızın tam bağımsızlığını savunanlar olarak hep “kaç kiÅŸiyiz biz?” diye sorduk, sonra meydanlara çıkıp “Ne ABD Ne AB Tam Bağımsız Türkiye!” diye haykırdık… Ve sandık ki herkes bizim gibi düşünüyor… Vay be dedik biz ne kadar çokmuÅŸuz…
Ne kadar yanıldığımızı hepimiz 23 Temmuz sabahı gördük… Türk halkı için bağımsızlığın filan hiçbir öneminin olmadığını, yolsuzlukların aslında prim yaptığını, ÅŸehit cenazelerindeki tepkilerin alışkanlıktan ibaret olduÄŸunu, bu ülkenin tüm kazanımlarının yabancılara satılmasından kimsenin rahatsız olmadığını, esnafın, fındık çiftçisinin, buÄŸday üreticisinin aslında ne kadar mutlu olduÄŸunu, 80 bin fındık üreticisinin sadece canları sıkıldığından sokaklara döküldüğünü, çankaya köşkünde eÅŸi türbanlı ve cumhuriyete açıkça karşı olduÄŸunu söyleyen birinin oturmasının ne kadar çok istendiÄŸini, laiklik , atatürkçülük, halkçılık gibi ilkeleri kimsenin benimsemediÄŸini… ve en kötüsü gerçek Mustafa Kemal’den artık bu ülkenin vazgeçtiÄŸini, Mustafa Kemal’ in sadece ders kitaplarını ön yüzündeki bir resimden ibaret kaldığını gördük….
Åžimdi karşı devrim görevini yapmaya evam edecek, tıpkı 50 yıldır yaptığı gibi… Åžimdi daha da güçlüler, onların iktidarını isteyen ABD, AB,Ermenistan,Barzani,Yunanistan ÅŸimdi çok mutlular… Binlerce yıldır türkleri anadoludan çıkarıp atma idaalleri ÅŸimdi içeride de kendisine kayıtsız ÅŸartsız teslim olan bir otak buldu…
Biz mi? Bizim için yapacak çok birÅŸey yok bence… Dönemin koÅŸulları bazen devrimci ve ileri görüşlü insanları azınlıktan ve cılız bir sesten ibaret bırakır… Tıpkı kurtuluÅŸ savaşında olduÄŸu gibi dönemin koÅŸullarının halkı gerçekleri görmeye zorlaması lazım… Åžu andaki sahte pembe balonun içindeki halka gerçekleri göstermek çok ama çok zor…
Allah Türk milletini korusun,
Büyük önder Mustafa Kemal’ in dediÄŸi gibi;
“Milleti, yine milletin azim ve kararlılığı kurtaracaktır”….
Ey MilletimBen, Mustafa Kemal’im….
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim.
Hala en hakiki mürşit, değilse ilim.
Kurusun damağım, dilim
Özür dilerim….
Unutun, tüm dediklerimi,
Yıkın, diktiÄŸiniz heykellerimi…
Özgürlük hala,
En yüce değer,
DeÄŸilse eÄŸer,
Prangalı kalsın diyorsanız, köleler
Unutun, tüm dediklerimi,
Yıkın, diktiÄŸiniz heykellerimi….
Yoksa, çağdaş bir medeniyetin anlamı,
OrtaçaÄŸ’a taşımak istiyorsanız zamanı,
Baş tacı edebiliyorsanız,
Sanatın içine tüküren adamı,
Unutun, tüm dediklerimi,
Yıkın, diktiÄŸiniz heykellerimi…
Yetmediyse acısı, şiddetin, savaşın
Anlamı kalmadıysa
Yurtta sulh, dünyada barışın,
Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın
Unutun, tüm dediklerimi
Yıkın, diktiÄŸiniz heykellerimi…
Özlediyseniz, fesi, peçeyi
Aydınlığa yeğliyorsanız, kara geceyi
Hala medet umuyorsanız,
Şıhtan, şeyhten, dervişten,
Şifa buluyorsanız,
Muskadan, üfürükçüden,
Unutun, tüm dediklerimi.
Yıkın,diktiÄŸiniz heykellerimi…
Eşit olmasın diyorsanız, kadınla erkek
Kara çarşafa girsin diyorsanız,
Yobazın gazabından ürkerek,
Diyorsanız ki, okumasın
Kadınımız, kızımız;
Budur bizim alın yazımız,
Unutun,tüm dediklerimi
Yıkın, diktiÄŸiniz heykellerimi…
Fazla geldiyse size,
Hürriyet,Cumhuriyet,
Özlemini çekiyorsanız,
Saltanatın, sultanın
Hala önemini anlayamadıysanız,
Millet olmanın..
Kul olun, ümmet kalın,
Fetvasını bekleyin, şeyhülislamın,
Unutun , tüm dediklerimi,
RAHAT BIRAKIN BENÄ°….”